Göz gördü, gönül sevdi
Bir günlük bir neşeydi
Dünya kaç bucak derken
Duruşu dört köşeydi
Aşım, ekmeğim duman
Dert uçar serde hümam
Gitmede yoktur güman
Ölüm tatlı buseydi
Ey gönül! Betin benzin
Acar hazandan bendin
Şu azılı gurbetin
Bileğini bükeydi
Köşe bucak kaçtığın
Bin ton şiir katığın
Duvarlara açtığın
Sır ne paha bir şeydi
Aslı bomboş mutantan
Giderayak şu handan
Olursun belki handan
Ten yakandan düşeydi
Gelmez kalmadı başa
Hâlbuki her telaşe
Kaldırıp şeksiz taşa
Çalınacak şişeydi
Al meyi benden sâki
Dert bitene dek tâ ki
Buldum bir çeşme baki
Göl damlaya baş eğdi