dargın bir iklime uyanmış sabahlar
emellerin içi boş, kök salmış ahlar
estikçe esmede bir hiddetli rüzgâr
ilhama kayıtsız bilumum kuytu, yar
sığ yamaçlarda hayalperest kahraman
kır efsanesi düzmede dünden kalan
daldan dala konmada aylak sözcükler
büyükler küçük, büyümede küçükler
kayıp gitmede derbeder taş ve toprak
kaygan yerde ne redif kalmış ne uyak
kırgın bir gelgite tutulmuş saatler
almış başını gitmede hız, süratler
vurdukça vurmada kıyıya her dalga
öyküleri öksüz sular: Tuna, Volga…
çarpmada sahile yanaşan gemiden
bir kırık beste eskiden akıp gelen
ritimler sallanıp durmada kumsalda
manzum hikâye yahut hazin masalda
yalçın kayaya toslamış rakik kamış
kanmalı değil mi maviye Gılgamış
alıngan gurupta mahsur ikindiler
yağmurlar şefkatli bağrında dindiler
battıkça batmada yetmişlik neşeler
manilere hasret sahipsiz köşeler
terk etmede gazeller sözü, meclisi
sönüp gitmede kasidenin nefesi
mesnevi çöllerde, rintlerde rubai
adı kalmış koşmanın, tadı yabani
hani şiirle dans eden narin yaprak?
kır çiçeği kokardı her mısra, ayak
yükselsin abideler yarın yeniden
ilhamlar alsın kalem şirin periden
en güzel öyküler takılsın da ağa
göz kırpsın cemreler ünlü muammaya
saba rüzgârı kapısında Mecnun’un
doğrulsun lamlar, geçmesin içi nunun
yüzü gülsün dilde nihavent şarkının
geçsin kabarık uçuğu her kaygının
dilin başına konsun uğur böceği
turnayı gözünden vursun söz öbeği