Pencereme mehtap düştü gökyüzünden dün gece
Yüzünde zarifçe gülüş, pusarık bir letafet…
Masal perisi mi desem yahut ferişte afet?
Tebdili şaştı ufkumun gürpedek görününce.
.
Uğramaz olmuştu hayli müddet ıssız semtime
Öyle ya kim bilir, kaç çift gözün ünlü gözdesi?
Güzelliğinden belki dillere destan cilvesi…
Diyemem: “Defterden sildin beni!” kendi kendime.
.
Şimdi gecemde ne ayladan ne de pustan bir iz!
Kaldı hislerim öksüz, düşlerim belli belirsiz.
Katlanır mı buna bilmem yalnızlığın ivmesi?
.
Geldi geçti yine penceremin puslu güzeli
Ne gelir elden? Söyleyin, siz yıldızlar kümesi!
Bir bir saymaktan geriye otuz günlük emeli.